آزمون عملی کارگردانی و نمایش

هنر

ارائه اتود:

انتخاب‌کردن اتود سه‌حالت دارد:

از نمایشنامه‌های شناخته‌شده یا شناخته‌نشده، استفاده‌کنید؛ مثلا صحنه‌ی چهارم از پرده‌ی سوم نمایش‌نامه‌ اتللو.

بخشی از تئاتری که قبلا بر روی صحنه بردید را اجراکنید.

از طرح یا داستانی که متعلق‌به خودتان است، استفاده‌کنید.

اولین نکته‌ای که در آماده‌کردن اتود باید به آن توجه‌کنید،

شناخت درست‌ و دقیق آن نمایش‌نامه است؛

به‌عبارتی نسبت‌به کل نمایش‌نامه باید شناخت کاملی داشته‌باشید نه فقط آن‌بخشی که برای اتودتان انتخاب‌کردید.

 پس اگر نسبت‌به نمایش‌نامه‌ای که می‌خواهید بر روی آن تمرین کنید، شناخت دقیقی ندارید، به تحلیل و تجزیه نمایش‌نامه بپردازید.

در هنگام انتخاب اتود، به این مسئله توجه‌کنید که اتود مدنظرتان، چه امکاناتی به‌شما می‌دهد؛چطور می‌تواند شما را در مقام یک بازیگر و یا کارگردان نشان‌دهد.

یک اتود خوب باید پویا و کنش محور باشد؛ حرفی برای گفتن داشته‌باشد.

درآخر این نکته را به‌یاد داشته‌باشید که تنها اتودهایی انتخاب نمایید که در راستای توانایی شما، به شما کمک کنند و آن را به نمایش بگذارند؛

به عنوان مثال، ناراحتی، گریه، غم، شادی، شکست عشقی، پیروزی و هر حسی از این دست را

 می‌توان بدترین اجرا دانست( به این معنا که در هیچ اتودی نمی‌شود فرد ناراحت یا شکست عشقی خورده را بازی کرد،

 مگر در موقعیتی که منتج به آن حس باشد که در اجرا نمود پیدا خواهدکرد ) چرا که این‌ها تنها حس هستند و حس نیز در تبلور موقعیت استخراج می‌شود و ما هرگز نمی‌توانیم حس را بازی کنیم

 

اگر اتودی از قبل آماده‌نکرده‌باشید، داوران به‌شما اتود می‌دهند، یعنی موقعیتی را برای‌تان تعریف می‌کنند و از شما می‌خواهند که آن را بازی‌ و یا کارگردانی کنید.

کماکان که ممکن‌است با وجود ارائه اتود از جانب خودتان، بازهم از شما بخواهند که فی‌البداهه، اتود بزنید.

📍مصاحبه:

منظور از مصاحبه، گفت‌و‌گو و پرسش داورها از هنرجو می‌باشد. این بخش مستقل نیست و

می‌تواند در کل روند آزمون‌دادن شما، یعنی از ابتدای ورودتان به اتاق تا پایان زمان آزمون‌ باشد.

آنچه که در فرم خود نوشته‌اید، معیار پرسش داوران از شما است.

اگر رزومه‌ای قید کرده‌باشید، درباره آن می‌پرسند.

راجع‌به علاقه‌مندی‌تان، این‌که چه کتاب‌ها و نمایش‌نامه‌هایی خوانده‌اید، چه فیلم‌هایی

دیده‌اید و هرآن‌چه که در فرم سوالات مطرح‌کرده‌اید.

نسبت‌به نمایش‌نامه و یا طرحی که اجرا‌می‌کنید، تسلط کافی داشته‌باشید، چرا که حتما از اجرای

شما سوال می‌کنند.

داشتن رزومه، یک امتیاز مثبت است اما نداشتن آن، امتیاز منفی نیست. به‌عبارتی وجود یا

عدم‌وجود رزومه، قبولی یا عدم‌قبولی شما را تضمین نمی‌کند. این نحوه ارائه شما است که نمره‌تان را تعیین‌می‌کند.

📍چه چیزهایی رزومه محسوب‌می‌شود؟

انواع حکم‌ها، لوح‌سپاس‌ها، مقام‌ها و حتی بروشور کارهایی که انجام داده‌اید، رزومه

محسوب می‌شوند؛ حتی در رشته‌ای غیر از بازیگری یا کارگردانی؛ مثلا ممکن‌است در تئاتری به

عنوان نمایش‌نامه‌نویس، منشی‌صحنه، دستیارکارگردان و... ظاهر شده‌باشید

که این خود نشان‌دهنده میزان دغدغه‌مندی شما برای حضور در تئاتر است. حتی تئاترهایی که

به عنوان تماشاگر، حضورداشته‌اید، می‌تواند رزومه محسوب شود، پس بروشور آن‌ها را هم با خودتان ببرید.

اطلاعات عمومی‌تان درباره بازیگری و کارگردانی، نمایش‌نامه‌هایی که خوانده‌اید و یا فیلم‌هایی

 که دیده‌اید، در کسب امتیاز بیشتر، کمک می‌کند.

توجه داشته باشید، هر آن‌چه که با خود می‌برید و هر آن‌چه که می‌گویید، می‌تواند از جانب

داوران موجب طرح سوال از شما شود؛ بنابراین نسبت‌به هرچیزی که ارائه می‌دهید، باید شناخت و اطلاعات لازم را داشته‌باشید.

 

#آزمون_عملی

نظرت رو درباره این مقاله ثبت کن
اولین نفری باشید که برای این مقاله نظر ثبت می‌کنید.